Henri Peppelman: ‘We werken met oog voor flora, fauna en agrarische belangen’

Gepubliceerd op 19 december 2018

Henri Peppelman is een bekend gezicht in het gebied rond de Baakse Beek en Veengoot. Hij begon 30 jaar geleden als handkracht en functioneert inmiddels alweer 7 jaar als servicemedewerker in een team van acht medewerkers. Henri is verantwoordelijk voor het peilbeheer en onderhoud van de stuwen. ‘We weten heel goed dat we rekening moeten houden met flora en fauna, maar we blijven ook altijd agrarisch gericht.’

Henri Peppelman

Boel op orde

‘Zorgen dat de boel op tijd schoon is en alles op orde houden, zo was het vroeger. We begonnen dan in mei en maaiden 3 tot 4 keer en in november moest alles schoon zijn. Daarop deelden we zelf ons werk in. Maar de tijden zijn veranderd en glad en strak mag niet meer,’ vertelt Henri. ‘Het was wel even wennen aan de nieuwe manier van werken: beperkter maaien, de ene kant van de sloot wel en de andere kant niet, later maaien … dat gaf wel commentaar, bijvoorbeeld de onkruidoverlast. Vroeger moest de afwatering perfect zijn, nu houden we meer rekening met de natuur. De situatie was even ook niet meer werkbaar, maaipaden raakten overwoekerd. Nu mogen we weer iets meer maaien en klepelen, dat is voor ons hanteerbaarder.’

We zijn praktisch ingesteld

‘We hebben over het algemeen goed contact met de inwoners omdat we als team vooral praktisch ingesteld zijn. We leggen veel uit en dat scheelt erg: dan begrijpen mensen waarom we iets doen of juist niet doen. Elke vijf jaar is wel een herziening of aanpassing van het beleid, dus regels zullen altijd weer veranderen. En ook de manier van werken. Openstaan voor veranderingen is bij het waterschap heel erg aan de orde, er gebeurt altijd wat. Zo brak het digitale tijdperk ook voor ons aan. In het begin vertrouwde ik dat niet helemaal en hield ik bij het controleren de standen niet alleen met de laptop bij maar ook nog een jaar handmatig, haha. En de kaarten hangen ook nog gewoon op kantoor’ - hij wijst naar de wand - ‘ook al staan ze ook op de laptop. Je weet maar nooit. Het nieuwe meldingen-systeem werkt trouwens supergoed! Vragen en opmerkingen komen nu altijd eerst via kantoor binnen, zodat wij meer tijd hebben om na te denken en ons goed voor te bereiden. Dat werkt beter en is een prima uitvinding! ‘

Rekening houden met piekafvoeren

Een datum die in Henri’s geheugen gegrift staat is 26 augustus 2010. ‘Dan denk je dat je alles op orde hebt, goed gemaaid en op peil, en dan valt er opeens 140 millimeter regen. Wolfersveen en Ruurlose Broek: het stond allemaal blank. We kregen toen veel naar ons hoofd geslingerd, hoe goed je alles ook probeert te doen. Dat heeft veel indruk op me gemaakt en een behoorlijke nasleep gehad. We moeten rekening houden met piekafvoeren, daarvoor staan we aan de lat. In de Landgoederenzone willen de grondeigenaren graag meer water vasthouden, dat is beter voor de natuur. Maar de boeren weten nog precies hoe de wateroverlast was, daarom is het peil ophogen voor hen bedreigend. In overleg moeten we daar uitkomen.‘

Het klimaat heeft uitschieters

‘Peilbeheer is actueel. Dit was geen gemiddeld jaar, maar over het algemeen hebben wij hier meer last van natheid dan van droogte. Al merk ik ook dat de extremen groter worden. In dit gebied heb je alleen maar eigen water en dat zakt weg. Meedenken en uitproberen, dat waarderen de mensen, dus dat doen we dan ook. In overleg hebben we op ’t Medler proeven gedaan met het waterpeil. Dat doen we niet in het voorjaar en najaar, om het agrarisch grondgebruik niet te schaden. Alles in overleg. Wat betreft het klimaat moet je alles gemiddeld nemen, de enige uitschieters die ik merk zijn die van 2010 en de droogte dit jaar. Ik heb 200 stuwen in beheer, 30 ervan zijn door natheid niet altijd te bereiken. Dit is het eerste jaar ooit dat ik ze allemaal heb kunnen bereiken, gewoon met mijn bus. En de stuw inlaat Baakse Beek staat ook nu nog helemaal droog.‘

Een prachtige baan!

Voor Henri is elke dag anders en dat vindt hij prima. ‘Ik vind dat ik mooi werk heb met veel gevarieerde klussen. Ik heb graag contact met de inwoners en daar doe ik mijn best voor. We klagen weleens maar we hebben echt hartstikke fijn werk met z’n allen. Ik heb veel gebiedskennis en er is geen sloot waar ik niet ben geweest. Ik dacht ooit eens, laat ik eens iets anders proberen en solliciteerde op een functie bij dijkbeheer. Dat betekende meerdere dagen per week op kantoor. Na een meeloopdag op kantoor kwam ik naar buiten, de zon scheen en ik wist: nee, dit is niks voor mij, ik hoor buiten! Nadeel van lang werken in hetzelfde gebied kan zijn dat je niet meer met een frisse blik kijkt. Daarom is het werken in een gemengd team ook belangrijk: vijf van ons zijn boven de 40, de rest is jonger. Ik ben nu 55 jaar en ik hoop dat ik nog zeker 12 jaar mag doorgaan met werken, want dat betekent dat ik nog goed gezond ben,’ zegt Henri met een brede glimlach. Bij het afscheid laat hij nog even een foto van zijn eerste kleinkind zien. ‘Dit is waar het eigenlijk allemaal om gaat, familie, gezondheid, dat is geluk!‘